JACHTSLOT SINT HUBERTUS Architect: H.P. BERLAGE

Piëzografie, 70 x 100 papierformaat, oplage 250, gesigneerd en genummerd.
Losse prent: €175,-.
Compleet ingelijst: aluminium lijst 70 x 100 zwart of zilver, met passepartout voorzien van siergroef: €265,-.
Prijs inclusief BTW.
Grote maten voorzien van Frans passepartout : Klik hier

Twee versies: de nachtversie en de dagversie. Let op: ook de uitsnede van de prenten is anders.

Sint Hubertus ligt in Nationaal park de Hoge Veluwe en is alleen daarom al een bezoek waard. Er zijn dagelijks rondleidingen door een deel van het interieur. Kenmerkend is de sprookjesachtige bouwstijl van Berlage, met een scherp oog voor details. Sint Hubertus is de schutspatroon van de jagers. Het symbool is een lichtend kruis, tussen de geweivertakkingen van een hert. Dit symbool is verwerkt in de gevel, onder het dak van de toren, die werd gebruikt als uitkijktoren om wild op te sporen. De vijver waaraan het gebouw ligt werd speciaal gegraven, is niet dieper dan een meter, met een bodem van bitumen, tegen het leeg lopen.

Het gebouw is een goed voorbeeld van architecten integriteit, in dit geval Berlage.

Wat opvalt is dat Sint Hubertus vanaf de getekende zijde oogt als een pyramide: er is een driehoek in te zien, die zich herhaalt in de daken van beide theehuisjes. Deze vorm verklaart ook het schuine dak van de toren. De andere daken versterken het hellende effect. Het jachtslot is symmetrisch ontworpen: de linkervleugel was voor Dhr. Kröller, de rechtervleugel was voor zijn vrouw Helene Müller. Naast het grootste linkerraam op de begane grond is een drietal smalle raampjes te zien, iets hoger in de gevel: dit was de halfronde studeerkamer van meneer. Mevrouw Müller vond deze raampjes echter te klein en te hoog: zij wilde in haar eigen vleugel naar buiten kunnen kijken. Daardoor zou de symmetrie van het gebouw verloren gaan, hetgeen Berlage ertoe bracht zijn ontslag in te dienen. Het gebouw werd afgemaakt (voor Berlage in beide betekenissen) door Henri Van der Velde, de fameuze Belgische architect. De geringe afwijking in aanmerking genomen, en afgezet tegen eigentijdse ingrepen van moderne architecten, bijvoorbeeld bij het gemeentemuseum in Den Haag (glazen doorgang van Museon doorbreekt hal), de detonerende nieuwe vleugel van het concertgebouw in Amsterdam, of de aangeplakte achterwand van de stadsschouwburg te Haarlem – voorbeelden te over – is het schrijnend te merken dat de principes van Berlage door de huidige generatie architecten niet wordt gedeeld. Berlage weigerde zijn eigen ontwerp geweld aan te doen. Wat zal hij hebben gedacht van collega's die er geen been in zien werk van anderen aan te passen of te moderniseren, zonder enig respect voor de erfenis van hun voorgangers? JV

AANVULLENDE INFORMATIE, MET DANK AAN DE HOGE VELUWE

Jachthuis Sint Hubertus is het voormalig buitenverblijf van het echtpaar Kröller-Müller naar ontwerp van de befaamde architect Berlage. U vindt het Jachthuis in het noorden van het Park, gelegen aan een prachtige vijver in een geliefd wandelgebied.

De legende van Sint Hubertus
De legende van Sint Hubertus heeft als leidraad voor het ontwerp gediend. Anton Kröller jaagde graag. Helene Kröller-Müller was in het mystieke aspect van de Hubertuslegende geïnteresseerd. Deze legende vertelt het verhaal van de bekering van Hubertus die in zijn jeugd een fanatiek jager was. Hij kwam tot inkeer, vooral onder invloed van een visioen van een edelhert met een lichtend kruis in het gewei en een stem die hem zei dat hij zijn leven zou moeten beteren, anders zou hij in de hel belanden. Nadat hij het kruis uit het gewei van het hert -overdrachtelijk gesproken - op zich had genomen trok Hubertus zich terug in een klooster.

Hubertus stierf tenslotte in 727 als bisschop van Luik en Maastricht en is later in de Katholieke kerk de beschermheilige van de jacht geworden. De legende is door Berlage en de met hem samenwerkende kunstenaars in het Jachthuis met veel symboliek (hetgeen zeer gebruikelijk was voor kunststijlen van rond 1900) tot uitdrukking gebracht.

Architectuur
Zoals op de plattegrond te zien is, is het gebouw in een geweivorm gemaakt. De toren, met het kruis in het metselwerk verwerkt, symboliseert het lichtende kruis in het gewei. Berlage was een architect die ontwierp in de stijl van de "Nieuwe Zakelijkheid". Men mocht daarbij de constructieve elementen in hun eigen schoonheid laten zien.
Omdat Berlage vrijwel het gehele interieur ontwierp alsmede vele gebruiksvoorwerpen, ontstond een volledig op elkaar afgestemd geheel. Dit wordt versterkt door het terugkerende materiaalgebruik en herhaling van vormen.
Berlage was in zijn tijd een moderne architect. In het gebouw zijn vele technische hoogstandjes terug te vinden, zoals centrale verwarming, een centraal uurwerksysteem, centraal stofzuigsysteem, een elektrische lift en Pullmann schuiframen.